Norman is op school een buitenbeentje met weinig vrienden, maar toch heeft hij aan gezelschap geen gebrek: omdat dit jongetje paranormaal begaafd is, kan hij met de doden praten - en er zijn volop geesten aanwezig in zijn stad. Eigenlijk kan Norman het met de meeste doden beter vinden dan met zijn levende familie: hij brengt veel liever tijd door met de geest van zijn lieve oma dan met zijn ouders of zijn zusje.

Wanneer de doden erachter komen dat een boze heks het stadje in haar macht wil nemen door er een zevental zombies op af te sturen, is Norman de enige levende die zij kunnen waarschuwen. De geest van Normans oom duikt op vanuit een toilet en vertelt zijn neefje dat alleen hij zijn stad van de ondergang kan redden. En zo moet de iele scholier het opnemen tegen geesten, zombies, een heks en ook nog springlevende volwassenen die hem dwarszitten. Tegen wil en dank ziet Norman zich genoodzaakt om een held te worden.

Er valt zowel te lachen als te griezelen in deze stop-motion animatiefilm in de stijl van Coraline, een film waar debuterend regisseur Chris Butler ook aan meegewerkt heeft. Voor de jonge kijkers is ParaNorman vooral interessant vanwege de animatie en de spanning, oudere kijkers zullen ook plezier beleven aan de verwijzingen naar bekende horrorfilms.